Qəzzada bəşəriyyət həyatını itirdi: yaralı tibb işçisinə kömək etmək üçün qaçan 15 yaşlı Məhəmmədin hekayəsi

İsrail ordusu Qəzza zolağında 10 oktyabr 2025-ci ildə qüvvəyə minən atəşkəsə baxmayaraq hərbi əməliyyatlarını və bombardmanlarını davam etdirir. Atəşkəs rejiminə məhəl qoyulmayan bölgədə müdafiəsiz dinc sakinlər, qadınlar, körpələr və uşaqlar həyatdan qoparılmağa davam edir. Küçələrin qan gölünə çevrildiyi və həyatını itirənləri dəfn etmək üçün heç bir məzar belə tapılmayan Qəzzada 2023-cü ilin oktyabrından bu yana 21 mindən çox uşaq həyatını itirib. On minlərlə uşağı həyatının ən gözəl çağında torpağa tapşırmış Qəzza anaların dayanmaq bilməyən göz yaşları ilə sarsılır.

Atəşkəsin kölgəsində mülki qırğın

Qəzza zolağında dağıntı qalaqları arasında sağ qalmağa çalışan uşaqlar gündəlik həyat mübarizəsini davam etdirərkən İsrail ordusunun birbaşa hədəfidir. Kimisi fəvvarədən su doldurmağa gedirsə, kimisi çörək sexindən çörək alıb qayıdır, kimisi məktəbə gedən yolda raketlərin hədəfinə çevrilir. Bu vəhşi hücumlardan sonra geridə qalan analar dünyanın ən ağır yükü, övlad ağrısı ilə baş-başa qalırlar. Kədərli analar körpələrindən qoyub getdikləri xatirələrdən yapışaraq həyata tutunmağa çalışırlar. Bu analardan biri də ötən gün Qəzzada yaralı həkimə kömək etməyə çalışarkən hədəfə alınan 15 yaşlı Məhəmmədin anası Ummu Məhəmməddir.

O, ikinci dəfə yaralanan şəxsə əl uzatarkən hədəfə alınıb

İsrail ordusu Qəzza şəhərinin şimalında yerləşən Şeyx Rıdvan məhəlləsində mülki əhalinin cəmləşdiyi nöqtəyə pilotsuz uçuş aparatı (PUA) ilə hücum edib. İlk bombardmanda tibb işçisiŞerif Lebedağır yaralanıb. Həmin vaxt ərazidə olan 15 yaşlı Muhammed Zenati yaralı feldşerin yerdə olduğunu görüb və tərəddüd etmədən ona kömək etməyə qaçıb. Lakin saniyələr sonra İsrail ordusu ikinci raketlə eyni nöqtəni hədəfə alıb. Şiddətli partlayış və artan alovdan sonra ona kömək etmək istəyən həm feldşer Şerif Lebed, həm də Muhammed Zenati hadisə yerində ölüblər.

Məhəmməddən qalan təkcə onun məktəb çantası, dərslikləri, dəftərləri, başmaqları, paltarları və anasının ürəyinə köz kimi düşən xatirələri idi. Yaşadığı dərin ağrıları izah edən ana Ümmü Muhəmməd qışqırdı: "Oğlum çox cəsur, çox yardımçı uşaq idi. Allah heç kəsə belə ağrı yaşatmasın"

"Mənim körpəm Peyğəmbərin duası kimi idi"

Hücumun baş verdiyi günü göz yaşları içində izah edən kədərli ana oğlunun son anlarını bu sözlərlə çatdırıb:"Həmin gün Məhəmməd Quran oxuyub qayıtdıqdan sonra evə gəldi. Mənə dedi: "Ana, su qırıldı, icazə ver gedim su qablarını doldurum". Ona görə də icazə verdim. Suyu doldurduqdan sonra bir müddət çöldə gəzmək istədiyini söylədi. Küçəyə çıxdıqdan az sonra böyük bir partlayış səsi eşidildi və bütün cəhənnəm qopdu. Oğlum yaralı feldşerin yerdə uzandığını görüb ona kömək etməyə getdi. qaçdı. Bu zaman ikinci raketin hədəfi olub və şəhid olub. Kömək etmək istəyən uşağımı bombaladılar.

Oğlunun qoyub getdiyi əşyaları iyləməklə təsəlli tapmağa çalışan Ümmü Muhamməd sözlərini belə tamamladı: “Mən şəhid anasıyam. Oğlum mənə qarşı hədsiz mehriban, ətrafındakılara nümunəvi oğul idi. O, peyğəmbərlərin saleh övlad üçün etdiyi dualar kimi uşaq idi. O, hər səhər namaza oyanır, məktəbə gedir, ev işlərinə kömək edir, Quran dərslərini heç vaxt buraxmazdı. O, hamı tərəfindən sevilirdi."