40 Yıllık Şefkat Köprüsü: Devlet Korumasındaki Çocuklardan Anadolu'nun Karlı Köylerine Uzanan Bir Ömür

İstanbul'da yaşayan 84 yaşındaki Fatma Merzuka Kiper, yaklaşık kırk yıl önce adım attığı gönüllülük yolculuğunda, devlet koruması altındaki binlerce çocuğun hayatına dokunmaya devam ediyor. Yaşı gereği artık Çocuk Evleri Sitesi'ne eskisi kadar sık gidemese de Kiper, yüreğindeki sevgiyi ve el emeğini Anadolu'daki ihtiyaç sahibi öğrencilere ulaştırıyor. Fedakar kadının evinde ördüğü atkı, bere, hırka ve yelekler, fedakar öğretmenler aracılığıyla Türkiye'nin dört bir yanındaki çocukları ısıtıyor.

Anadolu Ajansının (AA) hazırladığı "Devlet Korumasındaki Çocuklara Adanan Ömürler" dosya haber çalışmasının üçüncü bölümünde, hayatını kimsesiz ve korunmaya muhtaç çocuklara adayan Kiper'in ilham veren yaşam öyküsü mercek altına alındı. Hayırseverleri bir araya getirerek büyük bir dayanışma ağı kuran Kiper, iyiliğin yaş ve mekan tanımadığını tüm dünyaya kanıtlıyor.

Emrullah Turanlı Yurdu’nda Filizlenen Sevgi Bağı

Fatma Merzuka Kiper’in çocuklarla kesişen yolu, yıllar önce İstanbul'daki Emrullah Turanlı Yetiştirme Yurdu'nda başladı. İlk başlarda, ailesi tarafından terk edilmiş çocuklarla karşılaşacak olmanın verdiği bir çekinceyle kuruma giden Kiper, kısa sürede çocukların maddi anlamda devlet tarafından en iyi şekilde desteklendiğini, ancak asıl ihtiyaçlarının samimi bir ilgi ve şefkat olduğunu fark etti.

Yurtta geçirdiği ilk günlerde, kendi annesinin adını taşıyan "Ahsen" isimli küçük bir kız çocuğunun sürekli kucağına oturması ve kendisini seçmesi, Kiper için dönüm noktası oldu. Çocukların kendisine "anne" diye hitap etmesiyle yurda gidiş gelişlerini sıklaştıran Kiper, Sabahat Hanım'ın öncülüğündeki atölye çalışmalarına katılarak çocukların hayatlarına doğrudan dokunmaya başladı. Onları Eyüp Sultan Camisi'ne götüren, deniz ve piknik organizasyonları düzenleyen Kiper, çocukların sünnet merasimlerinde de yanlarında durarak onlara aile sıcaklığı sundu.

Hayırseverlerin Gücüyle Büyüyen Şefkat Ağı

Kiper, sadece kendi emeğiyle yetinmeyip çevresindeki esnafı ve hayırseverleri de bu iyilik hareketine dahil etti. Kurumdaki çocukların çamaşır, çorap, halı, çarşaf ve yatak örtüsü gibi ihtiyaçlarını hayırseverlerin destekleriyle karşılayan Kiper, toplumsal dayanışmanın en güzel örneklerinden birini sergiledi. Hatta bir pastanenin, çocukların çok sevdiği milföy ve ekler tatlılarını hiçbir ücret talep etmeden tepsilerce hazırlayıp göndermesi, bu sevgi zincirinin halkalarını daha da güçlendirdi.

Yıllar geçtikçe, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı İstanbul İl Müdürlüğüne bağlı Çocuk Evleri Sitesi'ne fiziksel olarak gitmekte zorlanan Kiper, misyonunu evinden sürdürme kararı aldı. Yaşının ilerlemesine rağmen üretmekten vazgeçmeyen 84 yaşındaki çınar, enerjisini bu kez Anadolu'daki köy okullarına yönlendirdi.

Anadolu’nun Isınan Yürekleri ve Kadınlara Çağrı

Kars, Van ve Doğu Anadolu'nun zorlu kış şartlarıyla mücadele eden bölgelerinde görev yapan 3 öğretmenle sürekli iletişim halinde olan Kiper, öğrencilerin ihtiyaçlarına göre hummalı bir çalışmaya girişti. Çevresindekilerin getirdiği yünlerle gece gündüz demeden atkı, bere, hırka ve yelek ören Kiper, kışın çamurlu yollarında zorlanan öğrenciler için PERPA'dan temin ettiği çizmelerin fabrikadan doğrudan okullara gönderilmesine de aracılık etti.

Çocukların kendisine gönderdiği teşekkür fotoğraflarının tüm yorgunluğunu unutturduğunu belirten Kiper, tüm kadınlara şu anlamlı sözlerle seslendi: "Hiçbir hanımın 'Ben yapamam' diye düşünmesini istemiyorum. Her kadının muhakkak yapabileceği bir şey vardır. Kimi gidip bir çocuğun başını okşayabilir, o da büyük bir şey. Kimisi bir yelek örebilir, bir atkı örebilir. Yeter ki yüreğimizde o sevgi olsun."