Almanya'nın 12 Yıl Boyunca İsrail'in Nükleer Projesine Gizli Katkısı Ortaya Çıktı

İsrail'de yayın yapan Haaretz gazetesinin araştırmasına göre, İsrail'in Negev Çölü'nde bulunan Dimona nükleer reaktör projesinin, 1961-1973 yılları arasında geniş ölçüde Alman vergi mükelleflerinin finansal desteğiyle hayata geçirildiği ortaya çıktı.

Bu finansal desteğin temelleri, İsrail'in 1957 yılında Fransa ile yapmış olduğu nükleer reaktör satın alım anlaşmasıyla ve iki ülke arasında gelişen nükleer iş birliği süreciyle atılmıştı.

ALMANYA'NIN 1961-1973 DÖNEMİNDEKİ FİNANSAL DESTEĞİ

Almanya ile İsrail arasındaki güvenlik ilişkileri, gizli görüşmelerle başlamıştı. Dönemin Almanya Şansölyesi Konrad Adenauer ve İsrail Başbakanı David Ben-Gurion'un 1960'ta ABD'nin New York şehrindeki buluşmaları, iki ülke arasındaki güvenlik ve finansal iş birliği açısından bir dönüm noktası oldu.

Gizli kanallar aracılığıyla, Adenauer hükümetinin 1961-1973 yılları arasında İsrail'e her yıl fon sağladığı belirtildi.

EİCHMANN DAVASI VE ALMANYA'NIN FİNANSAL YARDIMI

İsrail Başbakanı David Ben-Gurion'un Mayıs 1960'ta Nazi suçlusu Adolf Eichmann'ın İsrail'de yargılanacağını açıklaması, Batı Almanya ile yapılan gizli anlaşmalarda karmaşık bir süreci başlattı. Bu süreç, Konrad Adenauer hükümetindeki eski Nazilerin, özellikle Hans Globke'nin açığa çıkma korkusuyla daha da karmaşık hale geldi.

Globke'nin, kredi ve silah anlaşmalarının Eichmann'ın yargılanmasının ardından uygulanacağını İsrail'e iletmesi, Adenauer'un özel bir temsilci göndererek Globke'nin adının geçmemesi için Ben-Gurion'u uyarması gibi adımların atıldığı belirtildi.

İSRAİL'E 630 MİLYON MARKLIK DESTEK

Haberde, Almanya'nın baskısının belirsiz olduğu, ancak Eichmann'ın davasında Globke'nin adının çok az geçtiği vurgulandı. Almanya'nın Aralık 1961'de İsrail'e ilk ödemeyi yaptığı, 1961-1965 arasında toplamda 629,4 milyon mark ödendiği ifade edildi.

Adenauer'un halefi Ludwig Erhard, 1960'taki mutabakatların hükümet tarafından görüşülmediğini ve parlamentonun onayını almadığını belirterek, İsrail'e yapılan para transferlerinin gözden geçirildiğini, ancak 1966 ve 1967 yıllarında İsrail'e 160'ar milyon mark ve 1973'e kadar her yıl 140 milyon mark ödendiği kaydedildi.

Negev'deki projenin gelişimi için Almanya'nın sağladığı kredinin fiili uygulamasına dair İsrail kaynaklı belgeler bulunmadığından, Almanya'nın Dimona projesini finanse ettiğinin kesin olarak söylenemeyeceği ifade edildi. Yine de paranın bir kısmının başka projelerde kullanılmış olabileceği, tasarruf edilen fonların nükleer reaktörün masraflarını karşılama amaçlı kullanılmış olabileceği belirtildi.

ALMANYA'DAN GELEN FONLARIN HEDEFİ

İsrail'in eski Başbakanı Levi Eshkol'un 1964'te kapalı bir toplantıda, Dimona projesinin bir parçası olarak görülen füze projesinin maliyetinin 4 yılda 200 ila 250 milyon dolar arasında olabileceğini söylediği aktarıldı.

Bu fonların amacına dair Almanya'daki bir bankadan açıklama yapılmadığı, Almanya'nın bu fonu sağlama amacını gizlediği ve Dimona projesini finanse etmede başka bir gerekçe olmadığı belirtildi.

GERİ ÖDEME ŞARTI KALDIRILDI

Toplamda bugünün parasıyla yaklaşık 5 milyar avro değerindeki fonların Dimona nükleer reaktör projesi kapsamında kullanıldığı ifade edildi.

Finansmanın resmi bir anlaşma olmadan, Frankfurt'taki devlet kalkınma bankası aracılığıyla kimliği belirtilmemiş gelişmekte olan ülkelerle yapılan anlaşmalardan kaynaklanan para transferleri şeklinde gizli aktarıldığı belirtildi.

1989'da yapılan bir anlaşmayla geri ödeme zorunluluğunun kaldırıldığı ve bu fonların fiilen hibeye dönüştürüldüğü, İsrail'in nükleer programının büyük bir bölümünün Alman vergi mükelleflerinin kaynaklarıyla finanse edildiği iddia edildi.

DOLPHİN SINIFI DENİZALTI DESTEKLERİ

1991 Körfez Savaşı sırasında Scud füzeleriyle ilgili olarak İsrail'in tepkisine karşılık Almanya'nın, Tel Aviv için nükleer başlık taşıma kapasitesine sahip Dolphin sınıfı denizaltıları finanse ettiği belirtildi.

İsrail'in ABD ile olan konvansiyonel silah yardımı üzerine kurulu özel ilişkilerine kıyasla Almanya'nın İsrail'in nükleer kapasitesinin önemli bir kısmını finanse ettiği değerlendirildi.

İsrail'in Almanya'nın desteği olmadan nükleer kapasitesinin mali yükünü yıllık bütçesiyle karşılamasının zor olduğu ifade edildi.