5 ildir aclıq hiss etməyən Kübra Aygül Diyarbəkirdə müalicə üçün kömək gözləyir

Diyarbəkirin Silvan rayonunda yaşayan Kübra Aygül 2021-ci ildə keçirdiyi COVID-19 infeksiyasından sonra aclıq hissini tamamilə itirdiyini bildirib. Aradan keçən 5 illik müddətdə yemək qabiliyyətini böyük ölçüdə itirən və yaşamaq üçün ancaq məhdud miqdarda ayran və çörək istehlak edə bilən Aygülün səhhətini qorumaqda çətinlik çəkir.

Kübra Aygül hansı sağlamlıq proseslərindən keçdi?

Kübra Aygül vəziyyətinin başlanğıcını bu sözlərlə izah etdi: "O vaxtlar dedik ki, əvvəlcə COVİD-19-la bağlıdır, normaldır, amma aylar keçdi, illər keçdi, məndə heç bir irəliləyiş olmadı". Proses zamanı bir çox xəstəxanaya müraciət etdiyini deyən Aygül daxili xəstəliklər, qastroenterologiya, psixiatriya kimi bir çox fərqli sahədə müayinə olunduğunu, lakin qan analizi, endoskopiya, kolonoskopiya kimi müayinələr nəticəsində konkret diaqnozun qoyula bilmədiyini bildirib.

Aclığın itməsi gündəlik həyata necə təsir edir?

Yemək yeyərkən və ya hazırlayarkən yemək qoxularına qarşı həssaslıq inkişaf etdirdiyini, ürək bulanması yaşadığını qeyd edən Kübra Aygül, "Daim özümü sanki doymuş kimi hiss edirəm və süfrədən yenicə ayrılmışam" dedi. Doyunca yeyə bilmədiyi üçün halsızlaşdığını deyən Aygül 8 və 5 yaşlı iki övladının baxımında ana və bacısının dəstəyinə ehtiyacı olduğunu vurğulayıb.

Diyarbakırın Silvan rayonunda yaşayan Kübra Aygül, 2021-ci ildə keçirdiyi COVID-19 xəstəliyindən sonra başlayan və 5 ildir davam edən aclıq hissini itirdiyi üçün həkimə müraciət etməyə davam edir. İndiyədək aparılan kliniki müayinələrdən nəticə ala bilməyən Aygül vəziyyətini həll etmək üçün mütəxəssis həkimlərdən və səhhətində oxşar problemi olan şəxslərdən kömək gözləyir.

Səhiyyə sistemində oxşar nadir hallarda xəstələrin universitet xəstəxanalarının müvafiq şöbələrinə və ya nadir xəstəlik mərkəzlərinə göndərilməsi prosesi vacibdir. Diaqnoz qoyulmamış xroniki qidalanma pozğunluqlarında multidisiplinar yanaşmalar və qabaqcıl müayinə üsulları üçün müvafiq səhiyyə qurumlarına müraciət etmək prosesi izləməyin əsas yoludur.

Nəticə

Kübra Aygülün yaşadığı vəziyyət, COVID-19-dan sonra inkişaf edən və ədəbiyyatda "uzun COVID" adlandırılan proseslərin fərdlərin həyat keyfiyyətinə nə qədər ağır və uzunmüddətli təsir göstərə biləcəyini göstərir. Müayinələrin aydın nəticələri mövcud tibb müəssisələrinin bəzi nevroloji və ya metabolik xəstəliklərin diaqnostikası üçün kifayət etmədiyinin göstəricisi kimi qəbul edilə bilər.

Beş illik dövrün sonunda heç bir fiziki tapıntının olmaması problemin psixosomatik mənşəli ola biləcəyi ehtimalını yada salsa da, xəstənin yaşadığı konkret qidalanma çətinliyi və fiziki zəiflik məsələnin daha dərindən və ixtisaslaşmış mərkəzlərdə araşdırılması lazım olduğunu ortaya qoyur.

Mümkün təsirlər

Aygülün yaşadığı bu vəziyyət, oxşar simptomları olan, lakin diaqnozu qoyula bilməyən digər xəstələr üçün bir ümid şüası və ya məlumat mənbəyi ola bilər. İctimaiyyətin diqqətini cəlb etmək mütəxəssis həkimlərə bu işi araşdırmaq və yeni müalicə protokolu hazırlamaq imkanı verə bilər.

Digər tərəfdən, qida çatışmazlığı davam edərsə, xəstənin immun sisteminin zəifləməsi və ikinci dərəcəli sağlamlıq problemlərinin yaranması qaçınılmaz ola bilər. Çox güman ki, müalicə prosesinə start verilməsə, Aygülün övladlarına baxan ailə üzvlərinin üzərinə düşən sosial və iqtisadi yük daha da artacaq.

Fikirləriniz

COVID-19-dan sonra yaranan belə izah olunmayan simptomlar haqqında nə düşünürsünüz? Sizcə tibb dünyası bu cür "diaqnoz qoyulmamış" hallar üçün nə etməlidir? Fikirlərinizi şərhlərdə paylaşa bilərsiniz.