15 шілденің тірі дәлелі: олар он жыл бойы төңкеріс жасаушылардың оқтарымен өмір сүріп келеді
Ардагерлер Исмаил Акур мен Мұса Илхан 15 шілдедегі төңкеріс әрекетінен бері 10 жыл өтсе де өміріне қауіп төнген жағдайдан алынбайтын оқтармен өмір сүруде.
2016 жылдың 15 шілдесіндегі опасыз төңкеріс әрекетінен бері 10 жыл өтсе де, сол қара түнде Отанын қорғау үшін көшеге шыққан ардагерлердің денелеріндегі ізі өшпейді. Өмірге қауіп төндіретіндіктен ота жасау арқылы алынбайтын сатқындардың қаруының оқтары ардагерлердің денесіндегі Құрмет ордендері іспетті. Сарачханеде көзінен айырылған Исмаил Акур мен АКОМ алдында кеудесіне оқ тиген Мұса Илхан сол тарихи түнде бастан кешкендерін және он жыл бойы денелерінде алып жүрген оқтармен өмір үшін күрескендерін әңгімеледі.
Мойын венасы мен жұлын арасындағы өмір: Исмаил Акурдың қарсылығы
15 шілде күні төңкеріс әрекетінің алдын алу үшін соғыс ардагері Исмаил Акур алдымен Ыстамбұл полиция басқармасы орналасқан Ватан көшесіне жүгіріп, одан кейін қақтығыстар күшейген Сарачханедегі Стамбул қалалық әкімшілігі (IMM) ғимаратының алдына шығып, майдан шебінде қарсылық көрсетті. Жараланған азаматтарды қауіпсіз аймақтарға жеткізіп, ауруханаларға жеткізген үш баланың әкесі Акур сатқындардың бей-берекет ашқан отының салдарынан ауыр жарақат алды. Оқ Акурдың оң көзінен айырылғанымен, оның мойнына кіріп, ұйқы артериясы мен жұлынның арасындағы сезімтал нүктеге тиген.
Өміріне қауіп төндіретіндіктен хирургиялық жолмен емделмейтін оқ жарақатымен аман қалған Малатиядан келген ардагер түнде қатты ауырсынумен күреседі. Басынан кешкен денсаулық мәселелерін түсіндірген Акур: "Кейде оқ жұлыныма өте жақын болғандықтан қолымды сезе алмаймын. Басым қатты айналып, ауырғандықтан түнде ұйықтай алмаймын. Дегенмен, елім, туым үшін жанымды пида еткім келеді" деді. Ресми мекемелердегі рентген құрылғыларын өткізіп жатқанда эмоционалды естеліктерімен бөліскен Акур: «Құрылғы дыбыс шығарғанда, мен полицияға «Мойнымда оқ бар» дедім. «Қолыңнан келсе, ал» деп әзілдеп айтсам, полиция қызметкері жылап, мені құшақтап алды»
Оның жүрегінен екі сантиметр қашықтықтағы сатқын оқ: Мұса Илхан
Достарымен отырғанда төңкеріс әрекетін естіп, үйіне де бармай тәпішкесін алып көшеге жүгірген 49 жастағы Мұса Илхан сол түннің символдық есімдерінің бірі. Алибейкөйдегі IMM логистикалық қолдау орталығында азаматтармен бірге төңкеріс жасаушы сарбаздарды залалсыздандырған Илхан, содан кейін IBB Апаттарды үйлестіру орталығының (AKOM) алдына барды. Төңкеріс жасаушы подполковник ашқан оқтың салдарынан кеудесіне оқ тиген Илхан 10 жыл бойы жүрегінен небәрі 2 сантиметр қалған оқпен өмірін жалғастыруда.
Сол түні басынан өткерген қорқынышсыздығын білдірген Илхан: «Оқ жауып жатқанда Алла Тағала бізден қорқынышты алып тастады. «Ататын болсаңдар, атыңдар» деп оларға қарай жүрдім, маған оқ тиді. Олар жерде жатсам да атуды жалғастырды» деді. Ауыр ота жасамағанын, оқты алу тым қауіпті болғандықтан емінің таңумен аяқталғанын айтқан ардагер сол түні киген тәпішке мен қысқа шалбардың бүгін «15 шілде естелік» музейінде көрмеге қойылғанын айтты.
Сот залындағы қақтығыс және «ДАИШ» сылтауы
Төңкеріс жасаушы подполковникпен бірнеше жылдан кейін өзін сот залында атып тастағанын айтқан Мұса Илхан сотта қорғану үшін сатқындардың өтірікке қалай пана болғанын айтты. Илхан: «Мені атқан подполковник сотта «Ол жерді ДАИШ шабуылы деген күдікпен басып алған едік, мен оны ДАИШ мүшесі деп ойлағандықтан атып тастадым» деді. Мен судьяға «Мен қай жерде ДАИШ мүшесі сияқтымын? Мен тәпішке мен қысқа шалбар кидім,— деді. «Террор ұйымына жанын сатқандардың қалай өтірік айтқанын тағы бір рет көрдік» деп әділдік орнағанын баса айтты.
Пікірлер (0)
Пікір жазу
Әлі пікір жазылмаған. Алғашқы пікірді сіз қалдырыңыз!