Bodrum Katından Güneşe: Fedakar Anneden Örnek Hikaye

İzmir Emniyet Müdürlüğü'nde görevli polis memuru olan Uğur Özonur, 2004 yılında geçirdiği bir trafik kazası nedeniyle konuşma ve yürüme yetilerini kaybetti. Tedavi sürecinin ardından Erzurum'daki ailesinin yanına dönen Özonur'a annesi Olcay Özonur bakmaya başladı.

İzmir'de yaşayan eşinin 'ben de hastayım, bakamıyorum' sözleri üzerine oğlunu bir an olsun yalnız bırakmayan Olcay Özonur, 22 yıldır oğlunun bakımını üstleniyor.

Özonur'un vazife malulü maaşını İzmir'de yaşayan eşi ve çocuklarına vermesi nedeniyle, vefat eden eşinden kalan 17 bin 700 liralık aylıkla hayatını sürdüren Olcay Özonur, KOAH ve guatr gibi sağlık sorunlarına rağmen oğluna olan desteğini sürdürüyor.

Oğlunun tıraşını yapan, temizliğini sağlayan ve yemeklerini yediren Olcay Özonur, diğer iki çocuğunun evlerine bile gidemiyor.

Yılın Annesi

MHP Kadın Aile Çocuk ve Engelli Politikaları Başkanlığı tarafından düzenlenen etkinlikte, 8 Mart Dünya Kadınlar Günü kapsamında Olcay Özonur'a 'yılın annesi' ödülü verildi. Ancak Olcay Özonur, ödül törenine oğlunu yalnız bırakmamak adına katılamadı ve ölene dek oğluna bakmaya devam edeceğini belirtti.

Hayırseverden Büyük Jest

Demirören Haber Ajansı'nın haberi sonrası, Türkiye'nin dört bir yanından destek yağarken, isminin açıklanmasını istemeyen bir hayırsever iş insanı, Olcay Özonur'a Yakutiye ilçesinde bir apartmanın 4. katında daire hediye etti.

Bu cömert jestle birlikte, dairenin tapusu Olcay Özonur'a teslim edildi.

Güneşe Kavuşmanın Mutluluğu

Bodrum katındaki evlerinden yeni dairelerine taşınan Olcay Özonur, oğlunu balkona çıkardı ve yıllar sonra ilk kez güneşle buluşturdu. Oğluyla beraber balkondan dışarıyı izleyen Olcay Özonur, "Yıllar sonra güneşe kavuştuk, çok şükür" dedi.

Yeni evlerinde tekerlekli sandalye yardımıyla dolaşan Olcay Özonur, duygularını şu şekilde ifade etti:

"Daha önceki evimiz oldukça küçüktü ve benim bile değildi, babamdan kalmıştı. Eski ve yıkılmak üzereydi. Daha önce hakkında haber yapılmıştı ve bunu gören hayırsever bir iş insanı bize bir ev aldı. Allah ondan razı olsun. İsminin gizli kalmasını istedi. Şimdi ışığa çıktık, 22 yıl sonra oğlumu hayata kavuşturdular. Önceki evde zorlanıyordum, çocuğumu dışarı çıkaramıyordum. Şimdi tekerlekli sandalye ile her yere götürebiliyorum. Uğur da bu durumdan çok memnun, morali yerine geldi. 'Anne, en azından sen rahata kavuştun' diyor. Önceki evim kızımıza çok uzaktı, şimdi ona yakın böylece daha sık görüşebiliyoruz."