Dəmir çatışmazlığı və qan şəkəri arasında mürəkkəb əlaqə

Son tədqiqatlar diabet və dəmir çatışmazlığı arasında təəccüblü əlaqə olduğunu ortaya qoyur. Nutrisense adlı bir xəbər platformasında dərc olunan məqalədə dəmir tərkibi və diabet meylləri ilə bağlı müxtəlif elmi araşdırmaların nəticələri paylaşılıb. Bu tədqiqatlar göstərir ki, bədəndəki dəmir səviyyələri insulinə həssaslıq və qan şəkərinin artması riski ilə əlaqələndirilə bilər. Diabet xəstələrinə dəmir səviyyələrini balanslı tutmaları tövsiyə edilərkən, həkim nəzarəti olmadan dəmir preparatları qəbul etməmələri vurğulanır.

Dəmir çatışmazlığı və metabolik təsirlər

Heyvanlarda aparılan dəmir defisitli dəyişikliklərə səbəb ola bilər. maddələr mübadiləsi, yağ metabolizması və insulin siqnalları. Hətta kiçik bir dəmir çatışmazlığı bədənin qlükoza və insulinin tənzimlənməsinə ciddi təsir göstərə bilər. Bu vəziyyət qan şəkərinin artmasına və hemoglobin səviyyəsinin azalması ilə bağlı qanda yağ səviyyəsinin artmasına səbəb ola bilər.

Anemiya və Diabet Arasında Bağlantı

Nutrisense tərəfindən tərtib edilən məlumatlara görə, dəmir çatışmazlığından qaynaqlanan anemiya qan şəkərinin səviyyəsinə təsir edə bilər. Heyvanlar üzərində aparılan başqa bir araşdırma dəmir çatışmazlığı ilə bədənin qan şəkərinə reaksiyası arasında əlaqə tapdı. Dəmir çatışmazlığından əziyyət çəkən heyvanlarda yüksək qlükoza və xolesterin səviyyələrinin çox olduğu müşahidə edilmişdir. Bu tapıntılar insanlarda da oxşar nəticələr verə bilər.

İnsanlarda Araşdırma

İnsanlar üzərində aparılan klinik tədqiqatlarda dəmir çatışmazlığından qaynaqlanan anemiyanın müalicəsi ilə insulin müqaviməti arasında əlaqə aşkar edilmişdir. 54 qeyri-diabetli, menopoz əvvəli qadın üzərində aparılan bir araşdırmada, anemiya müalicəsindən sonra oruc insulin səviyyələrində əhəmiyyətli azalmalar müşahidə edildi. Xüsusilə 40 yaşdan aşağı və bədən kütlə indeksi normal olan qadınlarda bu təsirin daha qabarıq olduğu bildirilib.

Bu tapıntılar dəmir səviyyəsinin tənzimlənməsinin diabetin idarə olunması baxımından əhəmiyyətli ola biləcəyini göstərir və bu sahədə əlavə araşdırmalara ehtiyac olduğunu ortaya qoyur.