Evinin açarını 12 il saxlamış 75 yaşlı suriyalı Abbasın kədərli qayıdışı: Açmağa qapı belə tapa bilmədi

Suriyadakı vətəndaş müharibəsindən sonra torpaqlarını tərk etmək məcburiyyətində qalan milyonlarla insandan biri olan 75 yaşlı Abbas 12 il evinin açarlarını cibində gəzdirərək, qayıdacağı günün xəyalı ilə yaşadı. Ancaq uşaqlığını ailəsi ilə keçirdiyi, ən gözəl xatirələrini yığdığı Suriya-Türkiyə sərhədi yaxınlığında yerləşən Rakkanın Salib kəndinə qayıdanda həyatının ən böyük sarsıntısını yaşadı. İllərlə saxladığı açarla açmağa ümid etdiyi atasının evindən nəhəng bir dağıntı qalası qalmışdı.

Xəyallar Məhv oldu: 12 illik ümidin sonu

Böyük məyusluğunu və kədərli dönüş səfərini izah edən Abbas yola düşərkən evini əsasən ayaq üstə görəcəyini gözlədiyini bildirib. Ən böyük arzusunun ailəsi ilə birlikdə köhnə nizama qayıtmaq olduğunu bildirən kədərli qoca, "Tək arzumuz evimizə qayıtmaq idi. Düşündük ki, qayıdanda evimizi olduğu kimi tapacağıq və sadəcə təmizlik və təşkilatlanmanın kifayət edəcəyini düşünürdük". O, qarşılaşdığı mənzərəni görəndə bütün ümidlərinin necə puç olduğunu dilə gətirib.

Cibindən çıxardığı paslı açarı göstərən Abbas, yaşadığı dramı "İllərdir evimin açarını səliqə ilə saxlamışdım. Ancaq qapının xarabalıqları və xarabalıqları qalmışdı. Evimə qayıdıb qardaşım və uşaqlarımla birlikdə girmək ümidində idim, amma evimin dağıntıları ilə qarşılaşdım" sözləri ilə yekunlaşdırdı.

Terror Təşkilatı YPG-nin Geridə Qalan Dağıntı: Yüzdə 90 Məhv Edilib

Beş uşaq atası olan 75 yaşlı Abbas doğulub boya-başa çatdığı torpağın və kənddəki bütün digər tikililərin dağıdılmasına görə bilavasitə terror təşkilatı YPG-ni məsuliyyət daşıyır. Kənddəki dağıntıların dəhşətli həddə çatdığına diqqət çəkən Abbas, "Kənddə dağıntı 90 faizdən çoxdur. Evlərin çoxu tamamilə qazılıb və minalarla partladılıb" deyərək bölgədəki sistemli dağıntıları üzə çıxarıb.

Bölgədə keçmişdə hökm sürən sülh və qardaşlıq mühitinə toxunan Abbas müxtəlif etnik mənşəli insanların əvvəllər birlikdə sülh şəraitində yaşadığını vurğulayıb. Qonşu kürdlərlə möhkəm bağlarını açıqlayan qoca, "Kürdlərlə qohum idik, qardaş kimi yaşadıq. Aramızda son dərəcə möhkəm və sarsılmaz münasibətlərimiz var idi" deyən qoca, terror təşkilatının bölgədəki ictimai quruluşa böyük ziyan vurduğunu bildirib.

Ananın Son Xatirəsi İtdi: "Məhvedici Söz Yetməz"

Abbas illərdir kölgəsi altında soyuduğu, ailəsi ilə söhbət etdiyi evinin bağçasında qoz ağaclarından bir iz belə qalmadığını bildirərək, kənddəki dağıntıları sözlə ifadə etmək mümkün olmadığını bildirib. Dağıntılar arasında dolaşarkən yaş gözləri ilə keçmişin izlərini axtaran Abbas, ən çox anasından miras qalan güzgünü tapmağı ümid etdiyini dilə gətirdi.

Anasının xatirəsini axtararkən göz yaşlarına hakim ola bilməyən suriyalı Abbas, "O güzgü anamdan miras qalıb. Valideynlərimin mənə qoyub getdiyi ən dəyərli xatirə idi. Qayıdanda onu da tapa bilmədim" deyərək təkcə beton yığınlarını deyil, keçmişini və ailəsinin bütün mənəvi dəyərlərini də itirdiyini bildirib. Yaşadığı ağrıları ifadə etməkdə çətinlik çəkən qoca sözünü belə yekunlaşdırıb: "Evlər, ağaclar qalıb. Hər şey yandırılıb, dağıdılıb. Burada yaşanan vəhşiliyi, itkiləri ifadə etməyə "dağıdılıb" sözü kifayət etmir".