Fələstinli Cəmalatın yarımçıq hekayəsi: Fotolarda kəsilmiş ayağını axtarır

Qəzza zolağında baş verən humanitar faciənin ən ağrılı tərəflərindən biri hələ uşaqlığının ən qızğın çağında olan balaca Cəmalatın hekayəsi ilə bir daha üzə çıxdı. İsrailin 2026-cı ilin mayında Qəzza şəhərinin şimalındakı Ət-Tuvam rayonunda həyata keçirdiyi hücum adi bir ailənin həyatını həmişəlik dəyişdi. Döyüşün dağıdıcı siması ilə çox erkən yaşda tanış olan Cemalat bu vəhşi hücumda sol ayağını itirmiş və amputasiya edilməli olmuşdur. Ailəsi kiçik qızın bu yeni və çətin həyat şərtlərinə uyğunlaşa bilməsi üçün mübarizə aparır.

Yeddi İllik Həsrətdən Sonra Böyük Dağıntı

Cemalatın anası Reşa Dabban qızının doğuş prosesini və sonra yaşadıqları faciəni göz yaşları içində izah edib. Yeddi il övlad sahibi olmaq üçün mübarizə apardıqlarını deyən kədərli ana böyük sevgi ilə böyütdükləri qızlarının uşaqlığının əlindən alındığının şahidi olur. Hücumdan əvvəl Beyt Lahiya bölgəsində yaşayan ailə İsrailin sıx bombardmanları səbəbilə evlərini tərk etmək məcburiyyətində qalıb və çadıra sığınıb. Lakin onların sığındıqları bu müvəqqəti çadır onları müharibənin vəhşiliyindən qorumaq üçün kifayət etmədi.

"Tək günahımız Qəzzada yaşayan bir uşaq olmaqdır"

Hücumun baş verdiyi günü dünən kimi xatırlayan Ana Reşa Dabban onların hərbi fəaliyyətlə heç bir əlaqəsi olmayan adi bir ailə olduqlarını vurğulayıb. Səhəri çadırda sakit keçirib səhər yeməyi yedikdən dərhal sonra qaldıqları yerin düz yanındakı ərazinin birbaşa hədəfə alındığını deyən Dabban o dəhşət anlarını bu sözlərlə çatdırıb: "Birdən güclü partlayış oldu. Qızımın ayağı elə oradaca sındı. Oğlumla mən də yaralandıq, amma qızım yaralarımız birtəhər sağaldı. Hərəkətli olduğunu, qaçıb oynamağı çox sevdiyini deyən ana qızının artıq təkbaşına çadırdan belə çölə çıxa bilmədiyini söyləyərək, "Bu günahsız uşağın nə günahı var idi? Onun yeganə günahı Qəzzada doğulub burada yaşamaqdır" deyərək dünyaya qışqırdı.

"Ana, fotoşəkildə ayağımı mənə uzat"

Cemalatın ayağını itirdiyini hələ tam anlamadığını və onu daim axtardığını bildirən ana yaşadıqları ən sarsıdıcı anlardan birini paylaşıb. Dabban bildirib ki, bir müddət əvvəl atasının telefonuna hücumdan əvvəl qardaşı Mahmudla çəkilmiş fotosunu görən kiçik qız anasına zəng vurub. O, həmin ürəkağrıdan dialoqu bu cümlələrlə dilə gətirib: “Mənə zəng edib fotoda ayağını göstərdi və dedi ki, ana, bax, ayağım buradadır, mənə ver ki, gedib Mahmudla oynayım”. Onun ayağının indi göydə olduğunu söyləməliydim. Səhəri səhər yuxudan duranda dedi: “Ana, ayağım qalxmışdı? İndi sağaldı, gətirin”. "İcazə verin oynayım, çox darıxmışam" dedi. Bir ana olaraq bu suallara cavab vermək, bu ağrıya dözmək həqiqətən çətindir”. Balaca Cemalat indi bir gün yenidən qaça bilmək arzusu ilə sığındıqları çadırda həyata tutunmağa çalışır.