Doğal Sit Alanlarındaki Mera Vasfı Taşıyan Bölgelerde Otlatma Faaliyetlerine Düzenleme Getirildi

Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı tarafından 26 Ekim 2026 tarihinde Ankara’da gerçekleştirilen toplantıda, doğal sit tescili öncesinde mera vasfı taşıyan ve geleneksel olarak kullanılan arazilerin yönetimine ilişkin 152 numaralı ilke kararı alındı. Alınan kararla, söz konusu alanların ekolojik dengesinin korunması ve mera mevzuatı ile uyumlu bir şekilde yönetilmesi hedefleniyor.

Doğal sit alanları içerisinde kalan ve mera niteliği taşıyan bölgelerde, geleneksel kullanımın devamlılığı ile koruma-kullanma dengesinin sağlanması amaçlanmaktadır. Bu süreçte, otlatma faaliyetlerinin ekolojik değerlere zarar vermemesi esas alınırken, aykırı durumlarda denetim mekanizmalarının devreye girmesi öngörülmektedir.

İlgili idare tarafından hazırlatılacak teknik raporlar, faaliyetlerin ekosisteme etkisini belirlemede temel dayanak oluşturacaktır. Bölge Komisyonu tarafından yapılan değerlendirmeler sonucunda izin verilen otlatma faaliyetleri, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüklerinin gözetiminde yürütülecek olup, kurallara uyulmaması durumunda faaliyetler derhal durdurulacaktır.

Doğal sit alanlarının statüsü, bu bölgelerdeki her türlü insan faaliyetinin sıkı denetimlere tabi tutulmasını gerektirmektedir. Mera vasfındaki arazilerin özel statüsü ile sit alanı koruma rejiminin kesiştiği noktalarda, yerel halkın geleneksel kullanım haklarının korunması ile çevresel sürdürülebilirliğin sağlanması, idari süreçlerin temelini oluşturmaktadır.

Ne değişti?

• Otlatmanın ekolojik özelliklere zarar vermeyeceğinin teknik raporla kanıtlanması şartı getirildi.
• Bölge Komisyonu kararı ile mera vasfındaki alanlarda otlatma faaliyetlerine izin verilmesi sağlandı.
• Teknik rapora veya komisyon kararlarına aykırılık durumunda faaliyetlerin durdurulması kuralı konuldu.
• Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüklerine denetim yetkisi verildi.

Kimleri ilgilendiriyor?

Bu karar, doğal sit alanı içerisinde yer alan ve tescil öncesinde mera vasfı taşıyan arazileri kullanan yöre halkını, bu alanların yönetiminden sorumlu Bölge Komisyonlarını ve Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüklerini doğrudan ilgilendirmektedir.

Yürürlük

Metinde yürürlük tarihi belirtilmemiştir.

Çıkarılacak sonuç

Alınan ilke kararı, koruma ve kullanım dengesinin sadece yasaklarla değil, bilimsel veriler ışığında yönetilmesini hedefleyen bir yaklaşımı ortaya koymaktadır. Mera vasfındaki arazilerin geleneksel kullanımının, ekolojik bir raporla desteklenerek meşrulaştırılması, hem yerel tarım ve hayvancılık faaliyetlerini desteklemekte hem de sit alanlarının korunması için denetlenebilir bir çerçeve çizmektedir.

Bu düzenleme, geçmişte yaşanan belirsizlikleri gidermek adına idari bir standart oluşturmaktadır. Teknik rapor zorunluluğu, keyfi kullanımların önüne geçilmesini sağlarken, İl Müdürlüklerinin denetim yetkisi ise koruma rejiminin tavizsiz uygulanacağını göstermektedir.

Muhtemel etkiler

Bu düzenlemenin, doğal sit alanlarındaki mera kullanımı konusunda yaşanan hukuki ve idari karmaşayı azaltması beklenebilir. Yerel halkın geleneksel faaliyetlerini sürdürürken daha güvenli bir hukuki zemine kavuşması, aynı zamanda bölgedeki biyoçeşitliliğin korunmasına yönelik denetimlerin artmasına da yol açabilir.

Öte yandan, teknik rapor hazırlama süreçlerinin maliyeti ve idari prosedürlerin hızı, faaliyetlerin devamlılığı üzerinde belirleyici bir etken olabilir. Denetimlerin sıkılaşması, mera alanlarının amaç dışı kullanımının engellenmesi noktasında caydırıcı bir etki yaratabilir.