17 avqustun bitməyən ağrısı: Sabriye Çapın 27 illik uşaq həsrəti

Mərkəzi Kocaelinin Gölcük rayonu olan və 17 avqust 1999-cu ildə saat 03.02-də baş verən 7,4 bal gücündə Mərmərə zəlzələsi Türkiyənin yaddaşından heç vaxt silinməyəcək ən böyük faciələrdən biri kimi tarixdəki yerini qoruyub saxlayır. Sakaryanın Erenler səmtinin Çaybaşı Yeniköy səmtindəki evində cəmi 45 saniyə davam edən bu dağıdıcı fəlakətdə yaxalanan 74 yaşlı Səbriyə Çap üstündən 27 il keçməsinə baxmayaraq, itkin düşən oğlu və gəlininin acısını ilk günki kimi ürəyində daşıyır. Fəlakətdən sağ çıxan, lakin həyatının ən böyük itkisini yaşayan 4 uşaq anası Çap, aradan uzun illər keçməsinə baxmayaraq səngiməyən bir həsrətlə yaşamaq üçün mübarizə aparır.

"Bu Apokaliptik Gecə idi": Zəlzələ Anı və İlk Zərbə

Zəlzələdən cəmi bir gün əvvəl küçədə motosikletlə vurulduğunu bildirən Sabriye Çap deyir ki, o zaman 28 yaşında olan oğlu Həsən Çap ona yaxşı baxaraq xəstəxanaya aparıb. O taleyüklü gecənin başlanmasını təsvir edən kədərli ana zəlzələ anını bu sözlərlə ifadə edir: "Böyük səs-küy qopdu, elə bil kimsə tez damdakı kirəmitləri qarışdırdı. O vaxt bizimlə qonaq olan bacım "zəlzələ oldu” dedi. Qəza nəticəsində xəsarət aldım, ayağa güclə dura bilirdim. Digər oğlumu dərhal evdə oyaddım, amma çölə çıxmaq mümkün deyildi; zəlzələ bizi dəyirman kimi döndərdi."

Çap, zəlzələnin səngidiyi üçün çölə çıxa bildiklərini və əvvəlcə eyni binada yaşayan digər oğlunu və ailəsini xilas etməyə çalışdıqlarını bildirib. Nəhəng qarderobun aşması səbəbindən qapının qarşısında qalan ailə üzvlərini pəncərədən təxliyyə etdiklərini izah edən Səbriyyə Çap, "Çıxanda sanki cəhənnəm qopdu. O an ağlıma böyük oğlum Həsən gəldi. O biri oğlum Osmana dedim ki, Həsənin evi çox hündürə baxır, dərhal qaçır". Gedəndə gördülər ki, hər yer dağılıb. Yaşadığımız ağrıları təsvir etmək mümkün deyil” deyə o an çarəsizliyini çatdırır.

"O Evin Vəziyyətini Görəndə Ağlınız Ayır"

5 ildir evli olan oğlu Həsən və 23 yaşlı gəlini Nilüfer Çapın dağıntılar altında qaldığı evə doğru necə qaçdığını xatırlamadığını deyən Sabriyə Çap o andan sonra həyatının tamamilə dəyişdiyini vurğulayır. Dağıntılar arasından cansız cəsədləri tapılan gənc cütlüyün itkisi Çap ailəsini uçqun kimi vurub. Yaşadığı dərin sarsıntını paylaşan Çap, "O evin uçduğunu görəndə ağlını başından alır. Orda necə gəzdiyimi, nə etdiyimi xatırlamıram. O gündən ömrüm həmişə ağlamaqla keçdi. Bir oğlumu zəlzələdə basdırdım, digər oğlum isə qardaşının ağrısından az qala həyatını itirəcəkdi"

Yaşadığı təsvir olunmaz ağrının öhdəsindən gəlmək üçün təbiətə sığındığını bildirən kədərli ana, təsəllisini bağçasında, dərənin kənarında axtardığını bildirir. O bildirir ki, gecə yarısı, saat 01.00-02.00 radələrində çayın kənarında tək oturub və Kəlimə Tövhidi oxuyaraq dinclik tapmağa çalışıb.

"Uşaq ağrısı heçnə kimi deyil"

Hələ gənc ikən anasını, atasını və həyat yoldaşını itirdiyini, ancaq uşaq ağrısının dünyanın ən ağır imtahanı olduğunu deyən Sabriyə Çap aradan 27 il keçməsinə baxmayaraq ağrılarının təzə qaldığını bildirir. Oğlunun və gəlininin fotoşəkillərini evində divardan çıxarmaq məcburiyyətində qaldığını bildirən Çap, "Hər fotoşəkillərə baxanda o anı yenidən yaşayıram. Oğlum mərhəmətli, hörmətli, ailədə bənzəri olmayan bir oğul idi" deyir.

Rizədən xaricə gələn gəlini Nilüferi öz qızı kimi sevdiyini göz yaşları içində izah edən Sabriyə Çap, "Gəlin ağrısını oğlumun ağrısından ayıra bilmirəm. Yadıma düşəndə ürəyim parçalanır. O, çox yaxşı insan idi. Ailəsindən heç kim onun dəfnində iştirak edə bilmədi, çünki anası və zəlzələdən əvvəl burada idilər. Onlar məmləkətlərinə qayıtdıqdan sonra gecə baş verdilər, əgər getməsəydilər, onlar da dağıntılar altında qalacaqdılar”. O, taleyin acı döngəsinə diqqət çəkir. Hər il avqustun 17-nə keçən gecə çətin günlər keçirdiyini deyən Çap səhərə qədər Qurani-Kərim oxuyaraq övladlarına və zəlzələ şəhidlərinə dualar oxuyur.